Συνεκτική αγροτική πολιτική

Συνεκτική αγροτική πολιτική

 

του

Αθανασίου Θεοδωράκη,

πολιτικού επιστήμονα

συγγραφέα του βιβλίου «Πίσω στο χωριό… Η απάντηση στην κρίση είναι η αγροτική παραγωγή», εκδόσεις Λιβάνη.

 

Η κατάσταση στον αγροτικό χώριο έφτασε και πάλι σε οριακό σημείο. Η έλλειψη γενικών στόχων, η αψυχολόγητες και ανεδαφικές προτάσεις σχετικά με το ασφαλιστικό, το φορολογικό, κοκ, σε συνδυασμό με τα σημαντικά προβλήματα της παραγωγής και των μικρών οικογενειακών εκμεταλλεύσεων, δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση. Γι αυτό, έστω και στο παρά πέντε πρέπει ν’ αναληφθούν πολιτικές πρωτοβουλίες, στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και να βρεθεί λύση μέσα από ένα ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο.

Προτείνω τα δέκα παρακάτω σημεία, ως ανοιχτά ζητήματα:

  1. Να διατηρηθεί ο ΟΓΑ ως αυτοτελές ασφαλιστικό ταμείο. Μπορεί να σταθεί και να προκόψει, αφού έχει την απαιτούμενη κρίσιμη μάζα ασφαλισμένων και συνταξιούχων και είναι το μόνο Ταμείο που δέχεται καθημερινά νέες αιτήσεις ένταξης.
  2. Είναι γνωστό ότι ο/η συνταξιούχος του ΟΓΑ δεν λαμβάνει το μερίδιο της σύνταξης του αποθανόντος συζύγου. Ενώ λοιπόν όλα τα άλλα ταμεία (ΙΚΑ, Δημόσιο, ΟΑΕΕ, κλπ) μεταφέρουν ένα μέρος της σύνταξης στον χήρο ή στην χήρα, οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ δεν έχουν ανάλογη αντιμετώπιση. Αυτή η άνιση και αντισυνταγματική πρακτική πρέπει τώρα να σταματήσει.

 

3.Να συνέλθει άμεσα το Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής, με συμμετοχή και των εκπροσώπων των παραγωγών, να συντάξει συνολικό πόρισμα και να προτείνει νέες κατευθύνσεις για μια εθνική πολιτική αγροτικής ανάπτυξης.

  1. Το πόρισμά αυτό στη συνέχεια να σταλεί στη Βουλή, όπου θα πρέπει να συσταθεί άμεσα μια διακομματική επιτροπή για σύνταξη έκθεσης και διατύπωση προτάσεων σχετικά με το μέλλον της εθνικής αγροτικής παραγωγής.
  2. Τα θέματα παραγωγής και ανάπτυξης, τα ασφαλιστικά και τα φορολογικά, θα συζητηθούν έτσι σε ένα ενιαίο πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο. Τα μερεμέτια είναι επικίνδυνα, τα λόγια τέλειωσαν, ήρθε η ώρα της πράξης. Η νέα ΚΑΠ αφήνει πολλά περιθώρια σε κάθε κράτος μέλος στην εφαρμογή της πολιτικής, υπάρχει συνεπώς χώρος για εθνικό σχεδιασμό και καθορισμό προτεραιοτήτων, έστω και τώρα.

 

  1. Να δημιουργηθεί σαφές πλαίσιο για τους νέους αγρότες, τους νέους που στρέφονται στην παραγωγή, με κίνητρα, καθαρές διαδικασίες και στάδια, με μικρά δάνεια εκκίνησης και προτεραιότητες ανά περιοχή.
  2. Να βγουν επιτέλους οι γεωπόνοι κια οι κτηνίατροι στα χωριά, στα χωράφια και στους σταύλους για την επί τόπου υποστήριξη των παραγωγών, με συμβουλές, υποδείξεις και ενημέρωση.
  3. Να τεθούν εθνικές και περιφερειακές προτεραιότητες (π.χ. βιολογικά και προϊόντα ΠΟΠ) ώστε να γνωρίζουν οι αγρότες πού και πώς θα επενδύσουν, με σαφή στάδια και αντίστοιχη ανταπόκριση της Πολιτείας. Σήμερα και μετά από ενστάσεις, συζητείται ακόμα ο τρόπος πληρωμής των βιολογικών του 2012…
  4. Να γίνει σύνδεση της έρευνας, της παραγωγής, της μεταποίησης και των εξαγωγών. Από τις συνέργειες αυτές και την επιμονή στην ποιότητα θα προκύψουν νέες δυναμικές, νέες δυνατότητες για ένα παραγωγικό μοντέλο με υπευθυνότητα, σεβασμό του παραγωγού και απλοποίηση των διαδικασιών και των απίστευτων σημερινών γραφειοκρατικών διαδικασιών.
  5. Να δημιουργηθεί μόνιμη θέση Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης στο ΥΠΑΑΤ, ώστε να διασφαλίζεται η έγκαιρη και σύννομη καταβολή των κοινοτικών επιδοτήσεων και ο συντονισμός των εκατοντάδων φορέων και οργανισμών του ΥΠΑΑΤ. Ο σημερινός λαβύρινθος υποσκάπτει τον αγροτικό τομέα, υποσκάπτει την εθνική παραγωγική προοπτική.